İstanbul'un siluetini süsleyen en önemli tarihi yapılardan biri olan Süleymaniye Camii ve Külliyesi, Noel döneminde yaşanan bir uygulama nedeniyle tartışma konusu oldu. Külliye içinde faaliyet gösteren bazı işletmelerin, dükkanlarını Noel konseptine uygun şekilde süslemesi, bölge sakinleri ve ziyaretçiler tarafından yoğun şekilde eleştirildi.
Tarihi Mekanda Noel Temalı Süslemeler
İstanbul Büyükşehir Belediyesi (İBB) tarafından çeşitli markalara kiralanan külliye içindeki dükkanlarda görülen Noel ağaçları ve benzeri süslemeler, sosyal medyada da hızla yayılan tepkilere yol açtı. Vatandaşlar, dünyanın hiçbir yerinde bir cami külliyesine ait alanlarda bu tür dini temalı süslemelere izin verilmediğini vurguladı. Eleştirilerin merkezinde, bu uygulamanın Süleymaniye'nin tarihi, dini ve kültürel kimliğiyle bağdaşmaması yatıyor.
Külliyenin Manevi Kimliği ve Tepkiler
Süleymaniye Külliyesi, yalnızca bir ibadethane olarak değil; medreseleri, aşevi, hastanesi ve sosyal yapılarıyla birlikte İslam medeniyetinin bütüncül anlayışını yansıtan bir kültür mirası olarak kabul görüyor. Osmanlı mimarisinin başyapıtlarından sayılan bu alandaki ticari faaliyetlerin, mekanın manevi atmosferine saygı göstermesi bekleniyor.
Ziyaretçiler, konuyla ilgili görüşlerini, "Burası sıradan bir alışveriş sokağı değil, camiye ve külliyeye ait kutsal bir mekandır. Burada yapılacak her düzenlemenin bu bilinçle ele alınması gerekir" sözleriyle dile getirdi. Tepkiler, yalnızca işletmecileri değil, kiralama ve denetim yetkisi bulunan İBB yönetimini de hedef aldı.
Denetim Eksikliği ve Sembolik Önem
Yaşanan gelişme, İslam dünyası için büyük sembolik öneme sahip böyle bir tarihi mekanda, farklı inançlara ait dini sembollerin teşhir edilmesinin kabul edilemez olduğu yönündeki görüşleri öne çıkardı. Kamuoyu, Süleymaniye gibi hassas bir alanda uygulamaların çok daha sıkı denetlenmesi gerektiğine dikkat çekti.
Eleştirilerin bir diğer odağında ise, tarihi ve manevi mirasın ticari kaygılara kurban edilme endişesi yer aldı. Süleymaniye Külliyesi'ndeki bu olay, kültürel miras alanlarının yönetiminde dini ve toplumsal hassasiyetlerin ne kadar kritik olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi.
